Voor het 4e college van Marcel hebben wij het boek: 'de morele intuïtie van kinderen', moeten lezen. In het stuk dat ik moest lezen stond een deel over betrouwbaarheid. 'Betrouwbaarheid is een waarde die essentieel is voor het intermenselijk verkeer. Betrouwbaarheid is een waarde die we rekenen tot de plicht van iedereen.' Heel duidelijk en terecht naar mijn mening maar als ik nadenk over betrouwbaarheid en media, kom ik tot de veronderstelling dat wij misschien wel dagelijks bedrogen worden.
Met de media van tegenwoordig is zoveel mogelijk. Laatst keek ik een stukje mee van een voetbalwedstrijd en naast het doel stonden twee grote reclameborden, heel normaal in het eerste opzicht want je ziet tientallen reclame borden tijdens een voetbalwedstrijd. Toen er bijna gecoord werd, waren de twee reclame borden ineens verdwenen en bleek het dus dat deze borden er gewoon in 'gephotoshopt' waren, terwijl ik er echt van overtuigd was dat dit echte borden waren. Op zich is dit niet een heel schokkend voorbeeld maar het maakt mij er wel van bewust hoeveel we kunnen met de media van deze tijd. Wanneer weet je nou of iets echt is en wanneer niet?
In het geval van de reclame borden is dit niet zo heel erg maar wat nou als dit gebeurt met bijvoorbeeld nieuwsbeelden. Als ik beelden zie op tv, ga ik er vrij snel vanuit dat de beelden echt zijn maar daar kan je dus in 'bedrogen' worden.
Hieronder het verhaal van Floris Kaayk, het eerste mens dat met eigen gemaakte vleugels écht heeft gevlogen. Tenminste als je de beelden moet geloven... Want wat blijkt? Floris Kaayk heeft niet echt gevlogen, het blijkt een grote grap te zijn. Maar als je objectief naar het filmpje kijkt, zou je toch zweren dat het echt is?
http://www.scientias.nl/jarno-smeets-beduvelt-heel-de-wereld/58971
Wat is jullie mening hierover? Zijn jullie 'bang' dat we binnenkort gewoon niet meer kunnen weten of iets echt is of niet? Of denken jullie dat het zo'n vaart niet zal lopen?
Groetjes,
Christine
Hoi Christine,
BeantwoordenVerwijderenAfgelopen 1 april waren weer heel veel nieuwsberichten die als grap waren gepubliceerd. Bijvoorbeeld van het Jeugdjournaal. Zij beweerde dat er een meteorietregen gaande was, wat veel publiek naar Kootwijk bracht. Veel mensen, en vooral kinderen, geloven wat er in de media verteld wordt. http://nos.nl/artikel/357957-nederlandse-1aprilgrappen.html heeft de verschillende 1 april grappen op een rij. De een geloofwaardiger dan de ander. Toch ben in wel van mening dat nieuwsberichten die eigenlijk niet waar zijn, steeds meer voor zullen komen. Evenals websites waar onjuiste informatie op staat vermeld. Toch zou je wel van de nieuwberichten van de grote nieuwszenders uit kunnen gaan. Als we namelijk bij elk onderwerp een vraagteken neer moeten zetten, dan maken we onszelf toch ook alleen maar gek?
Hallo Christine,
BeantwoordenVerwijderensorry voor het feit dat ik zo laat blog, mocht je hiervan de reden willen weten kijk dan nog even op mijn blog.
Ik vind het heel leuk om te lezen hoe duidelijk jij een mening gevormd hebt. Ik zal je bekennen dat ik wel een beetje dezelfde angesten hebt als jij die hebt. Kunnen we nog gaan gelove wat we zien op televisie. De manieren om ons dingen te laten geloven worden natuurlijk steeds beter qua technieken.
Ik moest door jouw stukje vrij snel aan de sluikreclames denken. Dit gebeurt nu bij kinderen ook steeds meer. Juist omdat ze zich ook veel op het internet bevinden, tussen de spellen en activiteiten door zitten veel korte reclames.http://www.parool.nl/parool/nl/3404/GADGETS/article/detail/3240824/2012/04/14/Kindergames-vol-sluikreclame.dhtml.
Voor volwassenen is de verleiding al moeilijk, moet je na gaan wat het effect is op kinderen. Dit vind ik ook een punt om moeilijk te accepteren.
Zo heb je ook reclame, vaak in films, die zo kort zijn dat je bewust zijn ze vaak geen eens opvallen. Dat vind ik ook een erg bijzondere gewaarwording.
Groetjes,
Marleen