In het boek 'Niet voor de winst', kwam het begrip walging kort naar voren. Dit begrip trok meteen mijn aandacht aangezien je kinderen en vooral jonge kinderen zo snel beinvloedt. Het 'gevaarlijke' hierhaan vind ik dat leerkrachten dit soms geheel onbewust doen. In het boek wordt omschreven dat als je een kind aanleert dat iets bijvoorbeeld vies is het kind dit dan ook vindt. Maar zo duidelijk wordt dit vaak niet eens overgebracht.
Ik heb een voorbeeld vanuit mijn eigen stageschool waar ik stage liep in groep 7. In deze klas kwam ongeveer 2 keer per week een inval juf (dit is altijd dezelfde). De leerkracht van deze groep sprak vaak haar frustaties uit over deze inval juf en deed dit waar de klas bij was. Ik merkte dat de leerlingen ook steeds minder graag deze inval juf voor de klas zagen en ook zij begonnen negatief te praten over deze inval juf. Dit is iets dat ik erg betreur! Ik vind dat je als leerkracht niet alles zomaar kan uitspreken en uiten voor de klas. Natuurlijk mag je de kinderen leren over het vormen van een eigen mening maar kijk uit in hoeverre je jouw eigen mening uit over bepaalde onderwerpen. Leerlingen zouden niet moeten weten welke leerkrachten, ouders en ,in het ergste geval, kinderen je niet mag.
Dit voorbeeld van hierboven heeft mij echt laten inzien dat het zo belangrijk is om op te letten waarover je je uit in de klas en hoe. Ik vond dit zelf namenlijk nogal een schokkende ervaring. Maar ik vind dit ook een lastig onderwerp aangezien je zo snel misschien ongemerkt iets laat doorschemeren aan de kinderen. Ook merk ik dat kinderen het wel leuk vinden als je laat merken dat je sommige dingen van de school niet zo leuk vindt (bijvoorbeeld ja jongens we moeten echt even rekenen, ik heb er ook weinig zin in). Vinden jullie dat je zulke kleine dingentjes wel mag zeggen? Of ook niet? Ik denk dat je hier zelf een grens in moet trekken. Leerkrachten, mogen naar mijn mening, de school en leerkrachten nooit in twijfel trekken waar de kinderen bij zijn.
Ik ben erg benieuwd naar jullie meningen en/of aanvullingen hierover.
Hieronder plaats ik nog een filmpje over een jonge Justin Bieber fan (1 jaar). Ik denk dat hierbij het tegenovergestelde van walging aan de orde is. Deze kleine fan heeft vast een oudere zus/vriendin/moeder die gek is van Justin Bieber.
http://www.youtube.com/watch?v=MV_SrlJTAN8
Groetjes,
Christine
Een leuk onderwerp: 'walging'. Zelf vind ik inderdaad ook dat je je eigen (negatieve) mening niet al te veel moet ventileren tegenover de kinderen in je klas. Maar ik vind ook dat je, als leerkracht, voor je eigen mening moet staan.
BeantwoordenVerwijderenZo zou je in een soort van dilemma terecht kunnen komen: wat mag je wel zeggen en wat niet? Volgens mij moet je negatieve meningen, die kwetsend of schadelijk kunnen zijn voor anderen, sowieso voor je houden. Positieve meningen mag een leerkracht wel uiten, mits hij/zij er duidelijk bij vermeldt dat het een mening is. Daaruit volgt als vanzelfsprekend dat een leerkracht zo nu en dan aandacht moet besteden aan het verschil tussen een mening en een feit.
In het geval van jouw voorbeeld over het beginnen met een rekenles zou ik bijvoorbeeld iets zeggen als: "Jongens, we gaan rekenen. Ik begrijp het als sommige kinderen er geen zin in hebben, maar rekenen vind ik wel heel belangrijk." Zoals je ziet gebruik ik in deze zin een mening, namelijk: ik vind rekenen belangrijk. Dit doe ik omdat er vast ook wel mensen zijn die rekenen niet belangrijk vinden in het leven en dat probeer ik te respecteren. Ook al is het niet mijn mening (en, volgens mij, ook geen feit).
Hier een link naar een filmpje met een tip voor een rekenles. Kijk hier!
Als je de kinderen zelf een liedje laat maken om bijvoorbeeld de tafels te leren en te kunnen onthouden ben je, naast rekenen ook meteen met taal (rijm) en muziek bezig!
Helaas komt de link in mijn eerdere reactie niet naar voren. Knip en plak deze url voor het filmpje:
BeantwoordenVerwijderenhttp://www.youtube.com/watch?v=PXPlhbbdklw
Hoi Christine,
BeantwoordenVerwijderenHet onderwerp walging heeft ook mijn aandacht getrokken. Het voorbeeld van jou stage klas brengt het onderwerp ook mooi naar voren. Op veel fronten deel ik de mening van Joukje. Ik vind ook niet dat een leerkracht te pas en te on pas zijn of haar (negatieve) mening mag uiten. En al helemaal haar collega niet mag afvallen. Je hebt als leekracht een voorbeeld functie en de kinderen moeten daarvan leren.
Als leerkracht mag je zeker wel je mening uiten in de klas, als je daarbij ook duidelijk aangeeft dat het JOUW mening is en de kinderen die dus niet hoeven te delen. Bij het voorbeeld van jou rekenles zou ik zeggen dat we gaan rekenen en misschien heb ik daar ook niet zoveel zin in maar.. We gaan er met elkaar wat van maken en we doen ons best! Ik zou er ondanks de negatieve mening er toch een positieve draai aan geven.
In het volgende filmpje kun je zien dat kinderen al vanaf jonge leeftijd anderen nadoen. Veel communicatie aspecten zijn aangeboren maar veel van deze moeten kinderen leren van hun ouders. Al van jong af aan leren kinderen dus om anderen na te doen zodat ze leren.
http://www.youtube.com/watch?v=jhjx33EWWxY
Groetjes,
Sharon